Przejdź do treści

O wentylacji mechanicznej za pomocą respiratora

O wentylacji mechanicznej za pomocą respiratora

Respiratory wspomagają albo zastępują oddech pacjenta przez wytworzenie dodatniego ciśnienia w respiratorze, które przenoszone jest na drogi oddechowe pacjenta. Terapia przy pomocy respiratora może być prowadzona metodą inwazyjną lub nieinwazyjną.

Wentylacja inwazyjna to taka, która prowadzona jest u pacjenta z wytworzoną sztuczną drogę oddechową - tracheotomię. Do rurki tracheotomijnej podłączony jest układ rur respiratora.

Wentylacja nieinwazyjna prowadzona jest u pacjenta, który oddycha samodzielnie, naturalnymi drogami oddechowymi. W takim przypadku wspomaganie oddychania respiratorem odbywa się przez szczelną maskę, która przyłożona jest do twarzy pacjenta i przymocowana do głowy za pomocą układu pasków.

Wentylacja mechaniczna może być:

  • kontrolowana w tym przypadku w respiratorze programuje się główne parametry, tzn. objętość i częstość oddechu i nie ulegają one zmianie w czasie oddychania. Ten rodzaj wentylacji stosuje się u chorych, którzy z racji postępu choroby nie są w stanie podjąć własnego oddechu;
  • wspomagana w tym przypadku chory oddycha samodzielnie, decyduje o częstości oddechu, a respirator wspomaga każdy jego oddech, dopychając mu powietrze do płuc.

Zaletą opieki domowej dla pacjentów wentylowanych mechanicznie jest możliwość przebywania w przyjaznym środowisku, rodzinnej atmosferze, zmniejsza się ryzyko infekcji, tak grożnej w środowisku oddziału szpitalnego, polepsza się odżywianie, a także skuteczność i wydajność zabiegów rehabilitacyjnych. Korzysta na tym również rodzina chorego, która pomimo obciążenia nowymi obowiązkami, nie musi dzielić życia na szpital, dom i przejazdy.